DAG 2 HERMANILLOS NA MANSILLA

Ons beker is toe gister en vanoggend deur die tannie wat die Albergie bestuur, vol gemaak. Sy het ons gisteraand in die bed kom nagsê en vanoggend voor ons vertrek het, omhels, gedruk en "Buen Camino" toegewens. En toe begin die stap, meer as 25 km! Dit het egter niks gereen nie en ons kon ons kouse agter op ons rugsakke droogkry.

Ons is dankbaar dat na twee dae nog geen blase het nie, maar moeg en seer inderdaad. Ons reflekteer op die pad oor die reis, hoe die moegheid jou stroop en jy werklik in die oomblik leef. Dan is die klein vreugdetjies te vind in die neerval langs 'n vervalle skuur en brood, kaas en vleis se eet en 'n medepelgrim wat verby kom en jou 'n bier offer.

Ons sit nou in Mansilla by 'n munisipale albergue. Hier is plek vir 72 pegrims en dit is vol. Weereens uiters verbaas. Dit is vreugde en samesyn hier in die binnehof waar pelgrims kuier, sing en saam kos maak om met mekaar te deel.

Toe ons vanmidddag hier aankom, word ons bekers weer volgemaak. Voor my is talle jongmense wat in bespreek. Ons pak af en ek verduidelik vir die dame dat ek asb die wittebrood-suite saam met my vrou wil hê. Sy vra: "met see-uitsig?", ja en met 'n maseuse. Sy glimlag, stempel ons spelgrimspaspoorte en roep dan uit. "But you are a priest!", Yes but  I am protestant, antwoord ek, sy stempel Ansie se paspoort, gee aan ons 'n sleutel en beduie waarheen. Ons kry ons eie privaatkamer met badkamer!

Ons maak vanaand 'n seekospasta met plaaslike vino tinto - heerlik. Ek herinner my telkens om die eenvoud in die oomblik te beleef. Hoe het die eerste pelgrims die tog oorleef met hulle kalbassie water en dalk 'n stukke brood van wat van die eucharistie êrens die oggend oorgbely het?

Tot hopelik môre. Ultreia!

SAHAGUN NA HERMANILLOS DE LA CALZADA

Ons het heerlik geslaap. Rustige ontbyt en toe moes ons die pad vat. Dit reën! Ons het ongeveer 12 km om te stap. Ons het besluit om rustig te begin. Die roete wat ons vandag loop is die een wat minder verkeer dra - Via Romana. Ons poog om aan alles gewoond te raak, omgewing sowel as toerusting, dis koud en nat, maar ons is mos hier vir die belewenis.

Sommige van die perigrinos is nie eens lus om te groet nie, maar "moenie hulle oordeel nie, wees op die uitkyk vir die wat jou beker die dag moet volmaak." Ons ontmoet twee Amerikaners, 'n man en vrou, hulle is seker ons ouderdom, maak 'n geselsie en stap verder wyl ons eers by 'n kerk stil raak en mense by die huis aan die Vader opdra.

Later kry ons 'n Finse juffrou, sy beweeg. Ons ontmoet haar weer by die munisipale herberg vanwaar ek nou gou die blog ding kan doen. Ons is na dag een en 13 km gedaan. Die stort is warm, mense vriendelik en ons eet die heerlikste perigrino spyskaart (Ek wou nog altyd haasvleis probeer). Ons deel ons slaapplek in ons oop-kamer met nog twee ander. Waar ek hier in die eetkamer sit, hoor ek reeds hoe snork een - 17:00.

Wat ek oor die munisipale Albergue gelees het, lyk die een baie goed. Privaatheid is min, maar die tannie wat na alles omsien is vriendelik na 'n aanvanklike misverstand wat ek nou nog nie weet wat gebeur het nie. Duidelik voel sy sleg oor die saak want sy het nou reeds twee keer my aan die arm kom vryf terwyl sy iets verduidelik. Leer betyds Spaans, dit maak dit soveel makliker.

Tot môre (as daar internet is).

In transito

Maandag 17 Junie breek aan en ons kinders laai my en Johan om 14:00 by die Gautreinstasie af. Ons vlug is eers 19:00 wat ons genoeg tyd by die lughawe gee om sakke te rap en rustig aan die ander kant te gaan sit. Ek verbaas my steeds aan mense se goedheid jeens ons. Een wil ons borg om in die Slow Lounge te gaan ontspan, 'n vriend bel om ons te versoek dat sou enige iets in Spanje verkeerd loop, ons hom dadelik sal bel. Ons is nie alleen op hierdie reis nie.

In Madrid, bykans 24 uur later, laai ons die ekstra bagasie af by die hotel waar ons aan die einde van ons Camino gaan oorslaap. Ons trein na Sahagun, van waar ons begin, vertrek eers later. Ek spaar jou die detail, behalwe om te sê dat ons by die tyd gedaan is. By Sahagun aangekom is dit afpak, vinnige koffie om teen 23:00 die lig af te sit. O, ja! Dit reën.

CAMINO - TYD OM TE VERTREK

Dit is sulke tyd! Tyd om te groet en te vertrek. Gister het die “priester” ons toe geseën met die pelgrimsgebed. Dankie Sybrand, ons waardeer dit. Soveel mense het ons sterkte toe gewens. Ons wil glo dat dit sal goed gaan, dat ons reis geseënd sal wees. Ons poog om julle op hoogte te hou van ons vordering.

Dus groet ons eers.

"Ultreia, Suseia, Deus adjuva nos"

Voorwaarts, opwaarts, God met ons!

 

 

 

GEREED OM TE VERTREK

So, gister val Ewald en Danie, twee kolegas van Modimolle hier by my in. Ewald het al die Camino gestap, ek het al vroeër verwys na die raad wat ek by hom gekry het. Ons drink koffie en kuier oor 'n klomp sake, maar veral die Camino. Ewald gee vir oulaas raad: “Luister na jou liggaam, as jy moet rus, doen dit. Indien jy die bus moet vat om te herstel vat die bus, onthou om jou Camino-paspoort gereeld te stempel.” Daar is steeds te veel vrae wat ek het om te vra. Ons sal dit later oor die net doen.

Ons praat weer oor die doel van die stap. Om jou rugsak te dra is deel van die simboliese dra van jou “pakkie”. Die Camino gaan oor aflê en nuut optel, opstaan en verder reis. Voor hulle vertrek, bid Ewald eers vir my. Hy bid dat dit vir my en Ansie 'n geseënde en veilige reis sal wees. Skielik in die oomblik beleef ek iets van die misterie van die reis, een pelgrim wat 'n ander pelgrim onvoorwaardelik aan die Here opdra...

Ons sakke is gepak, alles is reg. Nou is dit die laaste paar detail dingetjies wat aandag moet kry. 'n Vriendin bring 'n pakkie maag-medisyne, eetgoedjies en 'n klein buisie wondergom. Daar word geld in my bankrekening inbetaal van 'n onverwagse oord. Ons het twee nagte se akkommodasie in 'n pragtige hotel in Madrid geskenk gekry. Ons sal dit benut aan die einde van ons reis. So seën die Here ons reeds met hierdie reis wat nog nie eens begin het nie, of dalk het dit?

Dankie aan almal wat vir ons bid, goeie wens toe wens en ons reis op verskeie maniere besonders maak. Ons hoop ons sal julle op hoogte kan hou soos ons reis vorder.

WAAROM DIE CAMINO

Mense vra my nou twee vrae: Waarom gaan jy dit doen en die wat meer voorbarig is: Hoe kry jy dit reg?

Waarom doen ons dit?

Toe ons ongeveer drie jaar gelede daarvan gehoor het, het dit na iets geklink om te doen. Later het ons besluit, kom ons doen dit. Soos ons begin voorberei het vir die stap, het ek al hoe meer bewus geword van die feit dat mense wat so 'n reis onderneem nie onveranderd daarvan terug kom nie. Ek onthou my eerste reis na die kloosters in Egipte se westelike woestyn in 1997. Ek het teruggekom anders as wat ek gegaan het. In 2004 het ek weer teruggekeer na die kloosters van Pishoy, Surian en Baramos. Dit het my lewe in so 'n mate verander dat dit my totale spiritualiteit (hoe ek God beleef) radikaal in 'n nuwe koers gestuur het.

Ek en Ansie betree 'n nuwe fase in ons lewens. Ons kinders is op Universiteit en heel moontlik oor ongeveer twee jaar uit die huis uit. Dan is dit net ons twee. Ons het dus besluit om hierdie reis te onderneem met die oog op ons huwelik. Ons is bykans 22 jaar getroud. Daar lê moontlik nog 22 jaar voor. Die vraag is: Kan die volgende 22 jaar beter wees as die eerste 22 jaar? Nou hoe beplan jy om dit te maak werk op die Camino? Ek dink nie jy kan dit beplan nie. Dit is die intensie van ons harte en die begeerte van ons gees. Ten diepste wil ons soos die eerste pelgrims ook die reis onderneem met 'n begeerte om af te lê en iets nuuts op te neem. Dit is dus ons as reisgenote se reis saam met die Reisgenoot.

Wat hierby aansluit is dat dit 'n spirituele reis is. Nee, moet nie dink dit is nou hierdie “diep, ernstige, swaarmoedige saak” nie. 'n Reis gaan mos om vreugde, ervaring en belewenis. Die vreugde is hopelik geleë in die eenvoud van die reis, die minimalistiese oor die weg kom met min klere in jou sak (en met die Rand-Euro met minder geld ook) en die deel van die lewe met jou reisgenoot op 'n gemaklike, eenvoudige en vreugdevolle manier. Dit is nou as die pyne in die knieë en heupie nie die pret bederf nie. Dit is daarom 'n bestekopname oor waar ons onsself nou op ons lewensreis bevind en of dit tyd is vir aanpassings.

Hoe kry julle dit reg?

Wel dis seker soos om die Comrades te hardloop of enige ander groot doelwit. Dit begin met 'n idee of 'n droom. Daarna besef jy die droom moet afgebreek word in haalbare doelwitte en dan moet jy jou doelwitte stukkie vir stukkie opbreek in klein haalbare take wat oor 'n periode van tyd konstant aan gewerk en afgehandel moet word. Toe ons begin droom het, het Ansie onmiddellik die spaarplan in werking gestel. (Moet nooit geld as 'n verskoning gebruik waarom jy nie 'n droom kan koester nie.) Moet ook nie vir jou self sê dit gaan my Rxx,00 kos nie, ek het dit nie nou nie. Behalwe as geld vir jou geen probleem is nie, het min mense die finansiële vermoë om onmiddellik 'n groot klomp geld neer te sit. Oor 'n periode van tyd begin jy dit gewoon te reël en wanneer jy so 6 maande voor die beplande stap die vliegtuigkaartjies gekoop het, weet jy daar is nou geen omdraai nie. Dan is daar nog ses maande om te spaar en oor 'n periode van tyd sekere betalings te maak. Onthou ook dat terwyl jy stap, jy dit wat jy by die huis aan vervoer en kos sou spandeer nou op die Camino spandeer.

Doen jou eie reisreëlings oor die internet. Los die reisagente. Hulle het nie geduld om ure te soek na die beste vlieg-opsies teen die beste kostes nie. Jy kan alles self doen en nog 'n paar rand kommissie spaar. Doen jou verblyfreëlings en ander reisreëlings self oor die internet. Indien jy hierdie blog lees, kan jy dit doen.

“......sodat deur U begeleiding

hulle aan die einde van hulle reis veilig mag arriveer en,

verryk deur genade en deugsaamheid,

mag terugkeer na hulle huise

gevul met heling en ewige vreugde

Amen”

GADGETS, ROETES EN INPAK

Ons het die rugsakke gepak om die gewig te bepaal. My sak is 9 kg wat 1kg water insluit en drie stelle klere. Ansie se sak weeg ook 9kg met vier stelle klere!

Waterbottels

Ek gaan twee 500ml bottels dra. Die raad wat ek gekry het, is gebruik sommer 'n weggooi bottel wat jy by enige winkel koop. Maak seker van die tuit van die bottel dat hy lekker drink. Die voordeel, hulle kraak gewoonlik nie maklik nie, kan weg gegooi word en is lig. Nadele, jy kan nie jou water koel hou nie. Ek het dus twee 500ml waters by Woolies gekoop. Ek hou van die sagte plastiek en drink maklik met die tuit wat toe druk.

Gadgets

Weereens sal ons eers na die tyd weet of die goed gewerk het. Ek het twee Leatherman  produkte gekoop, 'n basiese knipmes en 'n tool met 'n skêr, kort lem, vyl en tweezer in. Laasgenoemde is vir eerstehulp doeleindes, pleisters ens. 'n Mes is een van die basiese gereedskapstukke wat moet saam. Hoekom Leatherman? Wel hulle is uiters lig en gewaarborg. Die ander mes was sommer een met 'n langer lem vir brood en kaas se sny. Ansie reken ek wil net speelgoed saam vat.

Kaarte

Dit is belangrik dat jy goed sal bepaal van waar jy wil stap. Indien jy nie die volle roete wil stap nie, moet jy êrens in die middel begin. Dit lyk vir my of dit redelik maklik is om by meeste van die dorpe uit te kom, hetsy reguit van Madrid lughawe of van een van die stasies in Madrid. Onthou daar is nie meer direkte vlugte na Madrid nie. Jy moet dus êrens oorstop. Lufthansa was ons beste opsie. Maak egter seker vooraf dat jy weet hoe om van die lughawe by die stasie te kom en van watter stasie jou trein vertrek. Bespreek die treinkaartjie van hier af oor die internet www.renfe.com . Hoe langer jy vooraf bespreek hoe goedkoper. Besluit ook hoe jy van Santiago weer terug kom in Madrid. Ons vlieg terug, http://www.ryanair.com/en was goedkoper as die trein.

Skoene

Die skoene voel op hierdie stadium goed. Les geleer – enige paar stapskoene gaan nie werk nie. Prysgewys kan jy maar begin kyk vanaf R1000, dit strek egter tot R25000.

Lesse reeds geleer

Toets alles vooraf! Ek het nou al 'n pak pleisters na Dischem terug gevat omdat dit nie plak nie. Maak seker jy koop ordentlike toerusting. Jy hoef nie die duurste te koop nie, maar jy wil nie aan daardie kant gaan sukkel nie. Maar nou ja, ons het nog niks getoets voordat ons nie die eerste tree op die Camino gegee het nie.

Ons vlieg oor 13 dae.

"Ultreia, Suseia, Deus adjuva nos"